Wydawca treści
Bóbr europejski
fot. Iwona Jóźwicka
Bobrowe budowle (fot. Iwona Jóźwicka)
fot. Iwona Jóźwicka
10 faktów o bobrze:
- Największy europejski gryzoń, prowadzi ziemnowodny tryb życia. Drwal, architekt i budowniczy w jednej osobie, przez to jako nieliczny wśród zwierząt potrafi dostosować środowisko naturalne do swoich potrzeb.
- Preferuje nocny tryb życia, dł. życia 15 - 20 lat, waga 15 - 25 kg, dł. ciała
80 - 140 cm. - Ma 20 zębów. Uwagę przykuwają 2 pary, charakterystycznych brunatno-pomarańczowych, samoostrzących się, stale rosnących i ścierających się siekaczy o długości 10-12 cm. Bez trudu przegryza nimi gałąź o grubości kilkunastu centymetrów i pnie drzew o średnicy nawet 70 cm. W ciągu roku dorosły osobnik może ściąć około 200 dużych drzew.
- Ścisły roślinożerca. Poza liśćmi, gałęziami i korą powalonych drzew liściastych bobry zjadają korzenie, kłącza i liście roślin wodnych i lądowych. Przysmakiem bobra są topole (głównie osika) i wierzby w dalszej kolejności brzozy, leszczyny, olsze. Ogółem w jego menu znajduje się ponad 150 gatunków roślin zielnych. Robi zapasy na zimę (gałązki, młode pędy, kłącza magazynuje w spiżarni pod powierzchnią wody).
- Pod woda wytrzymuje 10-15 minut. Podczas nurkowania, zamyka nozdrza i uszy specjalnymi fałdami skóry. Oczy wyposażone są w trzecią, przezroczystą powiekę, dzięki której zwierzę może widzieć pod wodą.
- Posiada wodoodporne (efekt namaszczania wydzieliną z dwóch gruczołów umieszczonych w pobliżu nasady ogona) i gęste futro – na 1 cm2 skóry przypada od 12 000 (na grzbiecie) do 23 000 włosów (na brzuchu).
- "Strój bobrowy" (kastoreum) jest wydzieliną gruczołów płciowych o silnym zapachu piżma, służy do oznaczania zajmowanego terytorium, informuje też inne osobniki o liczebności rodziny, wieku czy płci, również odstrasza intruzów.
- Największą chlubą bobra jest jego płaski ogon (dł. 20-25 cm.), zwany kielnią lub pluskiem, o ostrej krawędzi bocznej, pokryty zrogowaciałym naskórkiem w kształcie łusek. Służy bobrowi jako ster, jest dodatkową siłą napędową oraz pełni rolę głównego organu regulującego temperaturę ciała zwierzęcia. Zaniepokojony w wodzie bóbr nurkuje alarmując pozostałych członków rodziny silnym uderzeniem ogona o taflę wody.
- Monogamista, wybiera jednego partnera na całe życie. Ciąża trwa około 100-110 dni, w kwietniu lub w maju rodzą się średnio 3 małe bobry. Rodzice wspólnie opiekują się potomstwem. W opiece nad najmłodszymi oraz we wszelkich pracach „gospodarczych” pomaga również o rok starsze rodzeństwo.
- Gatunek chroniony. Bóbr był pierwszym zwierzęciem chronionym w Polsce, za przyczyną Bolesław Chrobry, który około 1000 r. wprowadził całkowity zakaz polowań na bobry.
Najnowsze aktualności
Polecane artykuły
Powrót
Smardz i jego trujący sobowtór
Smardz i jego trujący sobowtór
Na zdjęciu grzyb smardz o ażurowej główce
Na zdjęciu zestawienie grzybów smardza z trującą piestrzenicą
Na zdjęciu grzyb smardz /fot. Bogusław Micun
- Smardz to grzyb jadalny o stożkowatej, owalnej lub okrągławej główce (wys. 3-10 cm) barwy szarej, białawej bądź ciemnobrązowej z nieregularnymi komorami przypominającymi plaster miodu. Główka wewnątrz jest pusta.
- Trzon koloru białego lub jasnobrązowego, przybiera kształt cylindryczny, pękaty. W środku trzon jest również pusty.
- W Polsce grzyby te występują niezwykle rzadko i znajdują się pod ochroną.
- Związane są z wilgotnym środowiskiem. Rośną w lasach, parkach, na łąkach. Lubią towarzystwo jesionów, wiązów, a nawet drzew owocowych.
- Smardze są typowo wiosennymi grzybami, ich owocniki pojawiają się w kwietniu i maju, pojedynczo lub w grupach.
- Słyną na całym świecie z wyjątkowych walorów smakowych. Ma korzenny zapach i smak.
- W przeciwieństwie do większości grzybów, które są stosunkowo mało wartościowe pod kątem odżywczym, smardze wyróżniają się niezwykle wysokim poziomem witaminy D, a także cynku, fosforu, manganu, miedzi i żelaza. Grzyb ten obfituje w liczne aminokwasy. Niektóre substancje zawarte w smardzu jadalnym wykazują działanie antyoksydacyjne, przeciwzapalne, przyspieszają proces spalania tkanki tłuszczowej.
- Początkujący grzybiarze mogą pomylić smardze ze śmiertelnie trującą piestrzenicą kasztanowatą - o niej pisaliśmy tutaj