O nadleśnictwie

Nadleśnictwo Dojlidy jest jedną z 31 podstawowych jednostek organizacyjnych Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Białymstoku.

Zasoby leśne

Na terenie naszego nadleśnictwa przeważają siedliska borowe z dominacją sosny. Średni wiek lasów na naszym terenie to 63 lata, a przeciętna zasobność przekracza 308 m3/ha.

Hodowla lasu

Podstawowym zadaniem hodowli lasu jest zachowanie i wzbogacanie lasów istniejących (odnawianie) oraz tworzenie nowych (zalesianie), z respektowaniem warunków przyrodniczych i procesów naturalnych. Hodowla lasu obejmuje zbiór i przechowywanie nasion drzew, produkcję sadzonek na szkółkach, zakładanie oraz pielęgnację i ochronę upraw leśnych oraz drzewostanów.

Ochrona lasu

Wiedza o procesach zachodzących w przyrodzie i kontrola stanu środowiska leśnego pozwalają leśnikom na wczesną diagnozę zagrożeń, mogących wpłynąć negatywnie na stan lasu. Każdego roku podejmują oni działania mające na celu zachowanie trwałości lasu i zwiększenie jego naturalnej odporności na czynniki szkodotwórcze.

Użytkowanie lasu

Użytkowanie lasu to korzystanie z jego zasobów – pozyskanie drewna, zbiór płodów runa leśnego, zbiór roślin lub ich części na potrzeby przemysłu farmaceutycznego, pozyskanie choinek, eksploatacja kopalin i wiele innych. Leśnicy umożliwiają społeczeństwu korzystanie z darów lasu, ale w sposób zapewniający mu trwałość.

Łowiectwo

W lasach żyje ok. 60 proc. z 618 gatunków kręgowców występujących w Polsce. Rozwój cywilizacji zachwiał odwieczną równowagą i regułami obowiązującymi w ekosystemach leśnych, co wpływa także na bytujące tam zwierzęta. Dlatego obecnie ich liczebność, sposoby opieki nad nimi, a także możliwości zapobiegania szkodom od zwierzyny – reguluje prawo: polskie i unijne.

Ochrona przyrody

W lasach zarządzanych przez PGL LP przyroda chroniona jest na wiele sposobów. Rezerwaty, parki krajobrazowe, pomniki przyrody, ochrona gatunkowa – to niektóre z nich.

Nadzór nad lasami niepaństwowymi

Lasy prywatne stanowią ok. 17 proc. lasów w Polsce. Ponad 70 proc. starostw powierza prowadzenie nadzoru nad gospodarką leśną w lasach prywatnych leśnikom z Lasów Państwowych.

Asset Publisher Asset Publisher

Zurück

Smardz i jego trujący sobowtór

Smardz i jego trujący sobowtór

  • Smardz to grzyb jadalny o stożkowatej, owalnej lub okrągławej główce (wys. 3-10 cm) barwy szarej, białawej bądź ciemnobrązowej z nieregularnymi komorami przypominającymi plaster miodu. Główka wewnątrz jest pusta.
  • Trzon koloru białego lub jasnobrązowego, przybiera kształt cylindryczny, pękaty. W środku trzon jest również pusty.
  • W Polsce grzyby te występują niezwykle rzadko i znajdują się pod ochroną.
  • Związane są z wilgotnym środowiskiem. Rośną w lasach, parkach, na łąkach. Lubią towarzystwo jesionów, wiązów, a nawet drzew owocowych.
  • Smardze są typowo wiosennymi grzybami, ich owocniki pojawiają się w kwietniu i maju, pojedynczo lub w grupach.
  • Słyną na całym świecie z wyjątkowych walorów smakowych. Ma korzenny zapach i smak.
  • W przeciwieństwie do większości grzybów, które są stosunkowo mało wartościowe pod kątem odżywczym, smardze wyróżniają się niezwykle wysokim poziomem witaminy D, a także cynku, fosforu, manganu, miedzi i żelaza. Grzyb ten obfituje w liczne aminokwasy. Niektóre substancje zawarte w smardzu jadalnym wykazują działanie antyoksydacyjne, przeciwzapalne, przyspieszają proces spalania tkanki tłuszczowej.
  • Początkujący grzybiarze mogą pomylić smardze ze śmiertelnie trującą piestrzenicą kasztanowatą - o niej pisaliśmy tutaj