Wydawca treści
Użytkowanie lasu
Użytkowanie lasu to korzystanie z jego zasobów – pozyskanie drewna, zbiór płodów runa leśnego, zbiór roślin lub ich części na potrzeby przemysłu farmaceutycznego, pozyskanie choinek, eksploatacja kopalin i wiele innych. Leśnicy umożliwiają społeczeństwu korzystanie z darów lasu, ale w sposób zapewniający mu trwałość.
UŻYTKOWANIE LASU
Użytkowanie lasu polega na korzystaniu z jego zasobów. Obejmuje ono m.in. pozyskiwanie drewna, zbiór płodów runa leśnego, pozyskiwanie roślin i ich części na potrzeby przemysłu farmaceutycznego, produkcję choinek. Leśnicy umożliwiają społeczeństwu korzystanie
z darów lasu, prowadząc jednocześnie gospodarkę leśną w sposób zapewniający trwałość
i zachowanie wszystkich funkcji lasu.
Jednym z najważniejszych produktów gospodarki leśnej jest drewno – naturalny, odnawialny i przyjazny środowisku surowiec, powszechnie wykorzystywany zarówno w życiu codziennym, jak i w wielu gałęziach gospodarki.
Wielkość pozyskania drewna określa Plan Urządzenia Lasu, sporządzany dla każdego nadleśnictwa na okres 10 lat. Dokument ten wyznacza dopuszczalny rozmiar pozyskania drewna w sposób, który nie przekracza możliwości produkcyjnych lasu, a jednocześnie zapewnia systematyczny wzrost zasobów drewna pozostającego na pniu. Oznacza to, że gospodarka leśna prowadzona jest w sposób gwarantujący trwałość lasów i zachowanie ich dla przyszłych pokoleń.
O wielkości pozyskania drewna decyduje tzw. etat cięć, określony w Planie Urządzenia Lasu. Jest to maksymalna ilość drewna, którą można pozyskać z określonych drzewostanów w ciągu 10 lat. Etat cięć jest niższy od przyrostu drewna, dzięki czemu zasoby drewna w polskich lasach stale rosną. W Polsce pozyskuje się około 70% rocznego przyrostu drewna.
Pozyskanie drewna odbywa się w ramach:
- cięć rębnych – polegających na usuwaniu dojrzałych drzewostanów oraz odnowieniu lasu z przystosowaniem do zmieniających się warunków klimatycznych;
- cięć pielęgnacyjnych (czyszczeń i trzebieży) – mających na celu usunięcie drzew niepożądanych lub osłabionych, aby stworzyć lepsze warunki wzrostu dla pozostałych drzew;
- cięć przygodnych – wykonywanych w następstwie klęsk żywiołowych lub innych nieprzewidzianych zdarzeń.
Lasy Państwowe w coraz większym stopniu wykorzystują nowoczesne technologie. W pracach leśnych powszechnie stosowane są harwestery i forwardery, które zwiększają wydajność oraz poprawiają bezpieczeństwo i ergonomię pracy. Maszyny te są własnością jednostek Lasów Państwowych lub zakładów usług leśnych wykonujących prace na ich zlecenie.
Nadleśnictwo Dojlidy prowadzi gospodarkę leśną na powierzchni około 16 tys. ha i pozyskuje średnio około 60 tys. m³ drewna rocznie. Wielkość pozyskania wynika z prowadzenia cięć pielęgnacyjnych w młodszych drzewostanach, cięć odnowieniowych w drzewostanach dojrzałych do odnowienia oraz cięć przygodnych, wykonywanych w następstwie nieprzewidzianych zdarzeń.
Las dostarcza również wielu innych cennych surowców. Do najchętniej zbieranych należą grzyby, których w polskich lasach występuje ponad 1000 gatunków jadalnych.
W lasach zbieramy także owoce borówki czernicy (czarnej jagody), borówki brusznicy, jeżyny, maliny, róży, głogu, jarzębu pospolitego (jarzębiny), żurawiny, bzu czarnego oraz orzechy laskowe i wiele innych płodów runa leśnego. Każdy może je zbierać na własne potrzeby, pod warunkiem poszanowania przyrody i nieniszczenia grzybni, roślin oraz innych elementów środowiska leśnego.
Las kojarzy się również z choinkami bożonarodzeniowymi. Każdego roku z Nadleśnictwa Dojlidy do polskich domów trafia około 1000 choinek. W całych Lasach Państwowych roczna sprzedaż przekracza 80 tys. sztuk. Są one pozyskiwane ze specjalnie prowadzonych plantacji choinkowych lub z cięć pielęgnacyjnych wykonywanych w drzewostanach świerkowych.
Drewno pozyskane na terenie Nadleśnictwa Dojlidy trafia przede wszystkim do przedsiębiorstw zajmujących się jego dalszym przetwarzaniem – tartaków, zakładów przemysłu celulozowo-papierniczego, fabryk mebli oraz zakładów stolarskich. Drewno opałowe nabywane jest przez odbiorców indywidualnych na potrzeby gospodarstw domowych, a także wykorzystywane w energetyce jako odnawialne źródło energii.
Podstawowym zadaniem leśników jest prowadzenie gospodarki leśnej w sposób zapewniający trwałość lasów. Oznacza to zachowanie ciągłości ich istnienia, odnawianie zasobów oraz utrzymanie wszystkich funkcji przyrodniczych, społecznych i gospodarczych lasu dla obecnych i przyszłych pokoleń.
Najnowsze aktualności
Polecane artykuły
Pasikonik zielony
Pasikonik zielony
10 faktów o: pasikoniku zielonym
1. Żyje w ogrodach,na łąkach, polach i na nasłonecznionych brzegach lasów.
2. Dobrze wspina się, skacze i świetnie lata, jednak unika lotów długodystansowych.
3. Długość ciała osiąga nawet 4 cm. Złożone skrzydła, wystają daleko za odwłok, dodając kolejne 3 cm dł.
4. Żyją 3-4 miesiące. Dobrze wyrośnięte, dojrzałe osobniki można obserwować od lipca do października.
5. Wydają donośne dźwięki, pocierając o siebie skrzydłami na których znajdują się tzw. narządy strydulacyjne. Przypomina to gesty wykonywane przez grającego na instrumencie smyczkowym. Zgrubienie na lewym skrzydle spełnia funkcję smyczka, zaś prawe skrzydło pełni funkcję struny.
6. Swoje koncerty rozpoczynają lipiec/sierpień. Szczególnie słyszalne są w ciepłe dni i noce, na odległość nawet 50 m. W nocy w miarę spadku temperatury, wspinają się na drzewa, gdzie jest cieplej, by tam kontynuować swoje granie. Pasikoniki wydają odgłosy, żeby zwabić samice, w ramach rywalizacji o nią lub by odstraszyć drapieżnika.
7. Zwabiona koncertem samica wdrapuje się na grzbiet samca, po czym samiec przyczepia jej do odwłoka spermatofor w postaci dwóch pakiecików, zaopatrzonych nie tylko w nasienie, ale także w pożywną substancję, którą samica później konsumuje.
8. Samica składa jaja w ziemi. Rozwój embrionalny trwa od 1,5 roku do 5 lat ! Larwy są podobne do rodziców, nie mają jednak skrzydeł. W swoim cyklu rozwojowym larwy przechodzą sześciokrotnie proces linienia, by ostatecznie osiągnąć postać dorosłą z prawidłowo wykształconymi narządami.
9. Po wykluciu z jaja larwa jest „wegetarianką”, następnie staje się drapieżnikiem i poluje na mniejsze owady. Zjada głównie muchy, gąsienice i inne owady, często szkodniki. Potężny aparat gębowy bez trudu radzi sobie z pancerzykami owadów.
10. Pasikonik chwycony w rękę potrafi boleśnie uszczypnąć. Pamiętaj! Pasikonik i konik polny to zupełnie inne gatunki owadów.

