Wydawca treści Wydawca treści

🌾 Użytek ekologiczny „Żurawka”

Na terenie Nadleśnictwa Dojlidy znajduje się jeden użytek ekologiczny – „Żurawka”
o powierzchni 20,16 ha. Jest to cenny ekosystem bagienny położony w naturalnym, zabagnionym obniżeniu terenu, który zachował wiele cech obszarów bagiennych Puszczy Knyszyńskiej.

Użytek pozbawiony jest zwartej roślinności drzewiastej, choć obserwuje się tu postępującą sukcesję zarośli wierzbowo-olszowych. Pomimo tego zachował się mozaikowy układ wilgotnych siedlisk, który odznacza się wysoką różnorodnością roślinną i znaczną wartością przyrodniczą.

🌱 Cenne siedliska i roślinność

„Żurawka” chroni dobrze wykształcone zbiorowiska bagienne, charakterystyczne dla naturalnych torfowisk niskich. Na szczególną uwagę zasługują:

  • turzowiska,
  • młaki,
  • zarosla sukcesyjne z udziałem wierzb i olszy,
  • siedliska o podwyższonej wilgotności, zasiedlone przez gatunki typowe dla ekosystemów bagiennych.

W runie występują liczne gatunki roślin charakterystycznych dla obszarów mokradłowych, w tym rośliny chronione i rzadkie. Szczególnie cenne są storczyki, będące wskaźnikiem wysokiej jakości siedliska i świadczące o naturalnym charakterze użytku.

🦋 Znaczenie przyrodnicze

Obszar ten pełni ważną funkcję w krajobrazie – stanowi refugium roślin i zwierząt związanych z siedliskami bagiennymi, a także magazynuje wodę i spowalnia jej odpływ, przyczyniając się do stabilizacji stosunków wodnych w otoczeniu.

Dzięki mozaice siedlisk, stopniowej sukcesji i niewielkiej ingerencji człowieka „Żurawka” zachowuje naturalny charakter, charakterystyczny dla bagiennych fragmentów Puszczy Knyszyńskiej. Użytek ekologiczny chroni procesy zachodzące w tych ekosystemach, a także sprzyja utrzymaniu lokalnej bioróżnorodności.

 


Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

Smardz i jego trujący sobowtór

Smardz i jego trujący sobowtór

  • Smardz to grzyb jadalny o stożkowatej, owalnej lub okrągławej główce (wys. 3-10 cm) barwy szarej, białawej bądź ciemnobrązowej z nieregularnymi komorami przypominającymi plaster miodu. Główka wewnątrz jest pusta.
  • Trzon koloru białego lub jasnobrązowego, przybiera kształt cylindryczny, pękaty. W środku trzon jest również pusty.
  • W Polsce grzyby te występują niezwykle rzadko i znajdują się pod ochroną.
  • Związane są z wilgotnym środowiskiem. Rośną w lasach, parkach, na łąkach. Lubią towarzystwo jesionów, wiązów, a nawet drzew owocowych.
  • Smardze są typowo wiosennymi grzybami, ich owocniki pojawiają się w kwietniu i maju, pojedynczo lub w grupach.
  • Słyną na całym świecie z wyjątkowych walorów smakowych. Ma korzenny zapach i smak.
  • W przeciwieństwie do większości grzybów, które są stosunkowo mało wartościowe pod kątem odżywczym, smardze wyróżniają się niezwykle wysokim poziomem witaminy D, a także cynku, fosforu, manganu, miedzi i żelaza. Grzyb ten obfituje w liczne aminokwasy. Niektóre substancje zawarte w smardzu jadalnym wykazują działanie antyoksydacyjne, przeciwzapalne, przyspieszają proces spalania tkanki tłuszczowej.
  • Początkujący grzybiarze mogą pomylić smardze ze śmiertelnie trującą piestrzenicą kasztanowatą - o niej pisaliśmy tutaj