Wydawca treści
🌾 Użytek ekologiczny „Żurawka”
Na terenie Nadleśnictwa Dojlidy znajduje się jeden użytek ekologiczny – „Żurawka” –
o powierzchni 20,16 ha. Jest to cenny ekosystem bagienny położony w naturalnym, zabagnionym obniżeniu terenu, który zachował wiele cech obszarów bagiennych Puszczy Knyszyńskiej.
Użytek pozbawiony jest zwartej roślinności drzewiastej, choć obserwuje się tu postępującą sukcesję zarośli wierzbowo-olszowych. Pomimo tego zachował się mozaikowy układ wilgotnych siedlisk, który odznacza się wysoką różnorodnością roślinną i znaczną wartością przyrodniczą.
🌱 Cenne siedliska i roślinność
„Żurawka” chroni dobrze wykształcone zbiorowiska bagienne, charakterystyczne dla naturalnych torfowisk niskich. Na szczególną uwagę zasługują:
- turzowiska,
- młaki,
- zarosla sukcesyjne z udziałem wierzb i olszy,
- siedliska o podwyższonej wilgotności, zasiedlone przez gatunki typowe dla ekosystemów bagiennych.
W runie występują liczne gatunki roślin charakterystycznych dla obszarów mokradłowych, w tym rośliny chronione i rzadkie. Szczególnie cenne są storczyki, będące wskaźnikiem wysokiej jakości siedliska i świadczące o naturalnym charakterze użytku.
🦋 Znaczenie przyrodnicze
Obszar ten pełni ważną funkcję w krajobrazie – stanowi refugium roślin i zwierząt związanych z siedliskami bagiennymi, a także magazynuje wodę i spowalnia jej odpływ, przyczyniając się do stabilizacji stosunków wodnych w otoczeniu.
Dzięki mozaice siedlisk, stopniowej sukcesji i niewielkiej ingerencji człowieka „Żurawka” zachowuje naturalny charakter, charakterystyczny dla bagiennych fragmentów Puszczy Knyszyńskiej. Użytek ekologiczny chroni procesy zachodzące w tych ekosystemach, a także sprzyja utrzymaniu lokalnej bioróżnorodności.
Najnowsze aktualności
Polecane artykuły
Pasikonik zielony
Pasikonik zielony
fot. Marek Rogulski
fot. Marek Rogulski
fot. Marek Rogulski
10 faktów o: pasikoniku zielonym
1. Żyje w ogrodach,na łąkach, polach i na nasłonecznionych brzegach lasów.
2. Dobrze wspina się, skacze i świetnie lata, jednak unika lotów długodystansowych.
3. Długość ciała osiąga nawet 4 cm. Złożone skrzydła, wystają daleko za odwłok, dodając kolejne 3 cm dł.
4. Żyją 3-4 miesiące. Dobrze wyrośnięte, dojrzałe osobniki można obserwować od lipca do października.
5. Wydają donośne dźwięki, pocierając o siebie skrzydłami na których znajdują się tzw. narządy strydulacyjne. Przypomina to gesty wykonywane przez grającego na instrumencie smyczkowym. Zgrubienie na lewym skrzydle spełnia funkcję smyczka, zaś prawe skrzydło pełni funkcję struny.
6. Swoje koncerty rozpoczynają lipiec/sierpień. Szczególnie słyszalne są w ciepłe dni i noce, na odległość nawet 50 m. W nocy w miarę spadku temperatury, wspinają się na drzewa, gdzie jest cieplej, by tam kontynuować swoje granie. Pasikoniki wydają odgłosy, żeby zwabić samice, w ramach rywalizacji o nią lub by odstraszyć drapieżnika.
7. Zwabiona koncertem samica wdrapuje się na grzbiet samca, po czym samiec przyczepia jej do odwłoka spermatofor w postaci dwóch pakiecików, zaopatrzonych nie tylko w nasienie, ale także w pożywną substancję, którą samica później konsumuje.
8. Samica składa jaja w ziemi. Rozwój embrionalny trwa od 1,5 roku do 5 lat ! Larwy są podobne do rodziców, nie mają jednak skrzydeł. W swoim cyklu rozwojowym larwy przechodzą sześciokrotnie proces linienia, by ostatecznie osiągnąć postać dorosłą z prawidłowo wykształconymi narządami.
9. Po wykluciu z jaja larwa jest „wegetarianką”, następnie staje się drapieżnikiem i poluje na mniejsze owady. Zjada głównie muchy, gąsienice i inne owady, często szkodniki. Potężny aparat gębowy bez trudu radzi sobie z pancerzykami owadów.
10. Pasikonik chwycony w rękę potrafi boleśnie uszczypnąć. Pamiętaj! Pasikonik i konik polny to zupełnie inne gatunki owadów.